Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προτασεις για διασκεδαση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προτασεις για διασκεδαση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 25 Αυγούστου 2015

Πλατεία Εξαρχείων, το κέντρο του κόσμου Όλοι συνυπάρχουν και όλοι παίρνουν ζωή από τη ζωντάνια της

image
Έ
γραψε κάποτε ο διαπρεπής καθηγητής Μανώλης Ανδρόνικος: “Η ελληνική γη δεν μας αποκάλυψε ακόμη τα μεγάλα μυστικά της”. Άραγε πόσο δύσκολο είναι να αποκαλυφθούν τα μυστικά της γης ετούτης;
Σαν κέντρο του κόσμου μοιάζει αυτό το τρίγωνο στο κέντρο, στον ομφαλό της Αθήνας. Κουβαλάω μέσα μου παιδιόθεν διηγήσεις ακριβείς, γλαφυρές και αληθείς. Ο πατέρας μου, Ανδρέας, έχει το χάρισμα της παραμυθένιας διήγησης και έτσι μου έλεγε για ανθρώπους, πράγματα, μαγαζιά, συναθροίσεις, μπιλιάδρα, βόλτες, έρωτες, διαδηλώσεις, ξύλο σε συμπλοκές και υπέροχα ξενύχτια, άλλοτε στο κέντρο της πλατείας και άλλοτε σε “γιάφκες”, όταν μαθητές και αργότερα φοιτητές μαζεύονταν για ένα και μόνο σκοπό. Κάτι πολύ απλό: να κάνουν έναν κόσμο, όχι στα μέτρα μας, αλλά στα μέτρα του τέλειου.
Χωρίς δεύτερη σκέψη αποφάσισα να ανταποκριθώ στην πρόσκληση-πρόκληση της καθηγήτριας Δρ. Άννας Λυδάκη και να προσπαθήσω να καταγράψω, όσο αυτό είναι εφικτό, την πλατεία Εξαρχείων και πάσης Ελλάδος, όπως συμπληρώνει πάντα ο πατέρας μου, όταν συζητά με τους φίλους του.
Η βόλτα-μελέτη της πλατείας έγινε πολλές φορές, διαφορετικές μέρες και ώρες. Η πρώτη λέξη, η οποία έρχεται στο μυαλό ενός απλού περιηγητή είναι η λέξη “πολυπολιτισμικότητα”. Οριζόντια θες να δεις την κοινωνία ή κάθετα, σε τάξεις ή φυλές, σε επίπεδα οικονομικά ή κοινωνικά, όλα συναντώνται εδώ.
Μια σελίδα είναι η πλατεία Εξαρχείων από τετράδιο έκθεσης, εκείνου του με το μονόπαντα μεγάλο περιθώριο, για να αφήνει κενό στα γραφόμενα να αναπνέουν, αλλά και να μπορεί ο καθένας να καταγράψει τις παρατηρήσεις του.
Τροφοδότης και αιμοδότης της πλατείας τα γειτνιάζοντα εκπαιδευτικά ιδρύματα: το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Ε' Γυμνάσιο και Λύκειο. Θα ξεκινήσω το οδοιπορικό από τη γωνία Θεμιστοκλέους και Ανδρέου Μεταξά, η γκαλερί, η οποία διοργανώνει κάθε χρόνο την cheapart 20 χρόνια τώρα σε ένα νεοκλασικό χρώματος σομόν. Στο ισόγειο, στο κατάστημα “Παράσταση” πουλούν ρούχα. Όλοι οι εξωτερικοί τοίχοι του ισογείου είναι μια ματιέρα με γκράφιτι και αποκόμματα ξεκολλημένων αφισών.
Αν περάσεις απέναντι στην οδό Α. Μεταξά άλλο ο νεοκλασικό, το καφέ “Διπλό”. Κίτρινο χρώμα, καθαρό μόνο με μια κοπέλα με ένα σακουβαγιάζ ζωγραφισμένη στο τοίχο σαν αναγγελία τύπου “εισέρχεστε σε φευγάτη περιοχή”.
Η Θεμιστοκλέους έγινε πεζόδρομος σε κάποια ανάπλαση και έτσι μεγάλωσε η πλατεία. Τραπεζάκια κάτω από ομπρέλες, φοιτητές διαβάζουν, ατημέλητοι άνθρωποι ξεφαντώνουν στο διαδίκτυο και ξεκοκαλίζουν εφημερίδες και περιοδικά. Το περίπτερο σαν φυλάκιο ελέγχει την πλατεία.
Δίπλα άλλο καφέ και άλλο κι όλα συνονθύλευμα απλωμένα κομματάκια ύφασμα, όπου αφρικάνοι και ασιάτες πουλούν την πραμάτεια τους, είδη λαϊκής τέχνης των χωρών, τους παράνομα cd και dvd. Έρχεται και εισβάλλει η οδός Βαλτετσίου, πεζοδρομήθηκε και αυτή και μεγάλωσε κι άλλο η πλατεία, λες κι έπρεπε να συμπεριλάβει στην αγκαλιά της την ιστορική πλέον ταβέρνα “Ροζαλία”. Ένα καφέ με ναργιλέ και μετά η μπλε πολυκατοικία. Έργο-μνημείο αρχιτεκτονικής από τα λίγα του 20ου αιώνα. Εγκατάλειψη, αλλά η διακριτική αρχοντιά διαφαίνεται. Στη γωνία Θεμιστοκλέους και Αραχώβης στο ισόγειο της μπλε πολυκατοικίας το καφέ “Φλοράλ”, βιβλιοπωλείο, αίθουσα για παρουσιάσεις βιβλίων, πολυχώρος, όπως άστοχα τους ονομάζουν.
Έξω από το “Φλοράλ” εκτός από τα τραπεζάκια ένα δεύτερο περίπτερο φυλά την άλλη γωνία της πλατείας. Απέναντι σα διασχίζει κάποιος κάθετα την Αραχώβης το VOX. Θερινός κινηματογράφος πάνω στην ταράτσα ενός εγκαταλελειμμένου καταστήματος.
Εδώ τελειώνει η Αραχώβης και αρχίζει η Στουρνάρη. Πρώτο κατάστημα το φαρμακείο. Σε γυάλες οι σύριγγες. Όλη μέρα πουλά σύριγγες. Το επόμενο μαγαζί καφετέρια. Το παλιό “Tzaf” εξού και το καλλιτεχνικό όνομα του E' αρρένων τότε “Tzaf collage”. Mπιλιάρδο και καφές, τσιγάρο στο πατάρι και στο υπόγειο. Σαν να παίρνανε τα σχολιαρόπαιδα ενέργεια, πριν την ακολασία της μπουρδελότσαρκας.
Μέχρι την Σπύρου Τρικούπη καφέ, ταχυφαγεία, μπυραρίες και απέναντι το τρίτο περίπτερο της πλατείας. Άλλο ένα φυλάκιο της τριγωνικής πλατείας στέκεται εκεί. Ψιλικατζίδικα, καφέ, σουβλατζίδικα όλη η Σπύρου Τρικούπη
Όλες οι πολυκατοικίες από τη δεκαετία του 1930 και μετά με πολλά φυτά και τέντες. Όλοι οι τοίχοι βρώμικοι, λεροί, με κόλλα από άφησες, με γκράφιτι και με μπογιές πεταμένες.
Αστοί υπερήλικες, φοιτητές, μαθητές, αστυνομικοί, ματατζήδες, έμποροι ναρκωτικών, πρεζόνια βαποράκια, άστεγοι, σκύλοι, περαστικοί κουστουμάτοι, ηθοποιοί, καλλιτέχνες, αναρχικοί κυκλοφορούν στο κεντρικό πυρήνα της πλατείας. Εκεί που στα παρτέρια φυτρώνουν δέντρα, παγκάκια κείτονται με σκοπό να φιλοξενήσουν τους περαστικούς και τους θαμώνες της πλατείας. Στο κέντρο του κέντρου του κέντρο του κόσμου ένα άγαλμα-φωτιστικό, το οποίο ουδείς το θυμάται ποτέ αναμμένο τρία αγγελάκια-θεματοφύλακες της πλατείας. Συνάξεις αναρχικών και αντιεξουσιαστών, πανό με συνθήματα, τέχνη και ιδεολογία, ναρκωτικά και ζωή εξουσία παρούσα και νομιμότητα απούσα.
Η πλατεία δεν ερημώνει ποτέ. Όλοι συνυπάρχουν και όλοι παίρνουν ζωή από τη ζωντάνια της.
Το κλασικό φαινόμενο των Εξαρχείων είναι η αμφισβήτηση. Διάχυτη παντού. Αποδεκτή από όλους. Εδώ όλοι είναι στραμμένοι στην ελεύθερη διακίνηση κάθε ιδέας. Δεν υπάρχουν απολιτίκ εδώ. Αυτοπροσδιοριζόμενοι πνευματικοί ιδεαλιστές. Τυχοδιώκτες της αμφισβήτησης.
“Όλοι θα έπρεπε να είμαστε Εξαρχειώτες” που λέει και ο πατέρας

της ZETAΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σάββατο 2 Μαΐου 2015

Κωνσταντίνος & Ματθαίος Τσαχουρίδης «Ψυχή & Σώμα»



«Ψυχή και Σώμα»- μία απρόβλεπτη μουσική συνεύρεση, ένα σύγχρονο αμάλγαμα παράδοσης και σύγχρονης εξέλιξης, ένα μουσικό ταξίδι υψηλής αισθητικής και συγκίνησης που καταργεί τα καθιερωμένα μουσικά σύνορα.

Πρωταγωνιστές η φωνή του Κωνσταντίνου και η ποντιακή λύρα του Ματθαίου Τσαχουρίδη.Μαζί με 15 εξαιρετικούς μουσικούς συνομιλούν επί σκηνής με ήχους των Puccini, Tchaikovsky, Πλέσσα, Rodrigo, συναντούν τον Στέλιο Καζαντζίδη, ανταμώνουν με την ελληνική παράδοση, τις μουσικές γειτονιές του κόσμου και συστήνουν τις δικές τους συνθέσεις.

Τόσο η ακαδημαϊκή όσο και η καλλιτεχνική πορεία των δύο αδελφών, αποτέλεσε πόλο έλξης για μια σειρά διακρίσεων από φορείς εντός και εκτός συνόρων.

Στην Ελλάδα γνωρίσαμε τον Κωνσταντίνο και τον Ματθαίο Τσαχουρίδη από τη συνεργασία τους με τον Μίμη Πλέσσα στα Παιδιά της Νιόβης (ΝΕΤ) αλλά και από τη συμμετοχή τους σε μουσικές παραγωγές στο Ηρώδειο, το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

Σταθμός στη μέχρι τώρα πορεία τους αποτελεί το ειδικά γραμμένο για τη φωνή του Κωνσταντίνου Μοιρολόι για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τον διάσημο Άγγλο συνθέτηSir John Tavener (1944 - 2013) καθώς και η απονομή του πρώτου βραβείου, από το Ίδρυμα Τεχνών Μεγάλης Βρετανίας, στον Ματθαίο, ως τον «καλύτερο ερμηνευτή μη Δυτικού οργάνου». Αξιοσημείωτη είναι επίσης και η καλλιτεχνική διεύθυνση και εποπτεία των δύο αδελφών στο 21ο Διεθνές Βυζαντινό Συνέδριο του Λονδίνου με πρόεδρο τη Lady Marina Marks, υπό την αιγίδα του πρίγκιπα Καρόλου της Ουαλίας.

Σε συνέχεια της ενθουσιώδους αποδοχής από κριτικούς και κοινό σε μια σειρά sold out εμφανίσεων στο εξωτερικό - Kristiansand Tower (Νορβηγία), Saad Hall και Art Palace (Ιράκ), Gasteig kulturzentrum-Μόναχο, Liderhalle-Στουτγκάρδη (Γερμανία), Victoria Hall (Ελβετία), Talar Vahdat Hall (Ιράν), Royal Albert Hall, Queen Elizabeth Hall, WOMAD Festival (Αγγλία), καθώς και σε σημαντικά πολιτιστικά κέντρα σε Ρωσία, Καναδά, Η.Π.Α., Κύπρο, Βουλγαρία, Αυστραλία κ.α. - παρουσιάζουν για πρώτη φορά τη μουσική παράσταση «Ψυχή και Σώμα» στο κοινό της Αθήνας στις 9 Μαΐου 2015 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

- Συμμετέχει ο διακεκριμένος καλλιτέχνης Hussein Zahawy στα κρουστά.

- Τα τραγούδια «Ποτέ πια γενοκτονία» και «Ο υπέροχος ύμνος της αγάπης» θα συνοδεύσει στο πιάνο ο Μίμης Πλέσσας.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για να φάτε σούσι σωστά


Το έχετε δοκιμάσει 1-2 φορές, αλλά θέλετε να εντρυφήσετε στον κόσμο του γιαπωνέζικου αυτού εδέσματος; Μάθετε όλα αυτά που χρειάζεται να ξέρετε για να το απολαύσετε σωστά.



Αν έχετε δοκιμάσει σούσι λίγες φορές στη ζωή σας ή ποτέ, είναι φυσιολογικό να σας τρομάζει η ιδέα του ωμού ψαριού στο πιάτο σας. Η γεύση και η εμπειρία του σούσι, όμως, επηρεάζεται κατά πολύ από το πώς ετοιμάζεται, αλλά και από το πώς το τρώτε και οι παρακάτω οδηγίες θα σας βοηθήσουν να απολαύσετε αυτή τη γιαπωνέζικη… περιπέτεια στο έπακρο.

Μέρος 1ο: Μάθετε τα βασικά
Διαλέξτε το σωστό εστιατόριο: Αυτό είναι ιδιαιτέρως σημαντικό αν πρόκειται να φάτε σούσι για πρώτη φορά, καθώς η λάθος επιλογή θα σας αφήσει άσχημη εμπειρία και ενδεχομένως να μη θελήσετε να ξαναφάτε σούσι ποτέ –ειδικά αν γενικότερα δεν είστε φίλοι των θαλασσινών. Ρωτήστε φίλους, διαβάστε κριτικές εστιατορίων και μην συμπεράνετε ότι το ακριβό σημαίνει και καλό. Παρ’ όλο που γενικότερα το σούσι θεωρείται πιο ακριβό από άλλα εστιατόρια, δεν σημαίνει ότι όπου βρείτε το πιο ακριβό, θα είναι και η καλύτερη ποιότητα.



Μάθετε τα βασικά είδη του: Σχεδόν σε κάθε εστιατόριο σούσι θα βρείτε sashimi, nigiri, maki και temaki. Το maki θα το συναντήσετε και ως sushi roll και είναι ένας ή δύο τύποι ψαριού και λαχανικά τυλιγμένα μαζί με ρύζι σε φύκι, κομμένο σε μικρές ροδέλες στο μέγεθος μιας μπουκιάς. Τα maki είναι η πιο καλή λύση για ξεκίνημα και για όσους δεν αισθάνονται άνετα με το ωμό ψάρι. Το nigiri αναφέρεται σε φέτες ωμού ψαριού που τοποθετούνται πάνω σε μια οβάλ μπάλα από ρύζι και συνήθως τους προστίθεται ελάχιστη ποσότητα wasabi (καυτερή πράσινη πάστα) και σάλτσα σόγιας. Το sashimi είναι φέτες ωμού ψαριού στο πιάτο χωρίς ρύζι και είναι ο πιο βασικός και «καθαρός» τρόπος να γευτείτε σούσι, αλλά ίσως όχι ο πιο κατάλληλος για έναν αρχάριο. Το temaki είναι παρόμοιο με το maki, μόνο που τα υλικά τυλίγονται σε μορφή κώνου, το οποίο κρατάτε και τρώτε, όπως ένα τάκο.

Τσεκάρετε το μενού του εστιατορίου για… κακά σημάδια: Αν και δεν είναι απαραίτητο ότι τα παρακάτω υποδεικνύουν κακή ποιότητα, παρ’ όλ’ αυτά συχνά συμβαίνει όταν διαπιστώνετε κάποια από αυτά, να έχετε το νου σας. Αν δείτε προσφορές τύπου «φάτε όσο σούσι αντέχετε με x ευρώ», αν δείτε πιάτα στο μενού να μην είναι στα ιαπωνικά, αν το μεγαλύτερο μέρος του μενού είναι rolls, αν το εστιατόριο σερβίρει και άλλα είδη κουζίνας, όπως κινέζικο ή ταϊλανδέζικο, αν τα μισά από τα διαθέσιμα υλικά είναι μαγειρεμένα ή τηγανητά, τότε πάρτε και μια δεύτερη γνώμη για το εστιατόριο.
Γνωρίστε τα καρυκεύματα: Ένα πιάτο σούσι συνήθως περιλαμβάνει wasabi, που μοιάζει με μια πράσινη πάστα και είναι πολύ καυτερό, πικλαρισμένο τζίντζερ σε λεπτές, ροζ φέτες, το οποίο «καθαρίζει» τον ουρανίσκο σας ανάμεσα στα πιάτα και ένα ρηχό πιατάκι για να βουτήξετε το σούσι σας σε σάλτσα σόγιας.

Μέρος 2ο: Πώς να το παραγγέλνετε
Καθίστε –αν γίνεται- στο sushi bar: Αυτό θα σας δώσει τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε από κοντά τη διαδικασία, να μιλήσετε με τον sushi master και να… επιθεωρήσετε την ποιότητα των ψαριών.
Παραγγείλετε απευθείας στον sushi master ό,τι αφορά το sushi: Αφήστε για το σερβιτόρο όλα τα υπόλοιπα και συμβουλευτείτε τον sushi master για οτιδήποτε αφορά το σούσι, ζητώντας του να σας προτείνει αυτός το καλύτερο.
Πείτε «ναι» στην ποικιλία: Αν δεν έχετε τη δυνατότητα να καθίσετε στο sushi bar, φροντίστε να παραγγείλετε… ποικιλία σούσι, έτσι ώστε να έχετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε πολλά διαφορετικά είδη, από maki, nigiri, sashimi κ.ά. Αν το μενού είναι στα ιαπωνικά, κάτι που συνηθίζεται σε πολλά, καλά εστιατόρια σούσι, τα παρακάτω ίσως σας βοηθήσουν: shake=φρέσκος σολομός, maguro=κυανόπτερος τόνος, ebi=μαγειρεμένη γαρίδα, unagi=χέλι του γλυκού νερού, tai=λουτιάνος, takko=χταπόδι, tamago=ιαπωνική ομελέτα με ζάχαρη, σάλτσα σόγιας και mirin (κρασί ρυζιού με λιγότερο αλκοόλ και περισσότερη ζάχαρη από το σάκε), masago=χαβιάρι καπελάνου (μπακαλιάρου των βορείων θαλασσών).
Παραγγείλετε ορεκτικά και ποτά: Αν θέλετε να τσιμπολογήσετε κάτι μέχρι να έρθει το σούσι, δοκιμάστε τα πολύ γευστικά edamame (φασόλια σόγιας), suimono (ζωμός) ή misoshiru (σούπα από ζυμωμένα φασόλια σόγιας) και από ποτά, πιείτε πράσινο τσάι, μπίρα, σάκε (κρασί από ρύζι) ή απλά… νερό.



Μέρος 3ο: Πώς να το φάτε
Πλύνετε τα χέρια σας πριν ξεκινήσετε: Πολλά εστιατόρια σούσι παρέχουν ζεστή και υγρή πετσέτα γι’ αυτό το σκοπό, καθώς εκτός από τα chopsticks, το σούσι τρώγεται και με τα… χέρια.
Ετοιμάστε τη σάλτσα σόγιας: Βάλτε ελάχιστη ποσότητα σάλτσας σόγιας στο μικρό μπολ και αν θέλετε αναμείξτε ελάχιστη ποσότητα wasabi ση σάλτσα. Προσέξτε όταν βουτάτε nigiri στη σάλτσα σόγιας, έτσι ώστε να βουτήξετε το ψάρι κι όχι το ρύζι, χωρίς να το παρακάνετε. Αν το σούσι σας έχει ήδη σάλτσα, μην το βουτήξετε -απολαύστε το όπως σας το έφτιαξε ο σεφ. Εναλλακτικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα chopsticks για να βουτήξετε το τζίντζερ στη σάλτσα σόγιας κι έπειτα να το ακουμπήσετε στο σούσι σας, έτσι ώστε να μην το βουτήξετε απευθείας στη σάλτσα. Αυτό θα του δώσει αίσθηση «τζίντζερ» χωρίς να το φάτε απευθείας. Σήμερα, πάντως, γίνεται όλο και πιο συνηθισμένο να βουτήξει κάποιος το ρύζι στη σάλτσα σόγιας.
Φάτε το σούσι σας σε μια μπουκιά: Αν το κομμάτι είναι πολύ μεγάλο, φάτε το σε 2 μπουκιές και δώστε προσοχή τόσο στη γεύση, όσο και στη υφή. Θα ξαφνιαστείτε με το πόσο απαλό και τρυφερό είναι το ψάρι και μην ξεχνάτε ότι το ζητούμενο εδώ δεν είναι η έντονη γεύση, αλλά η ισορροπία των γεύσεων και της υφής. Δώστε του χρόνο, προκειμένου να το απολαύσετε σωστά.
Φρεσκάρετε τη γεύση σας με λίγο τζίντζερ ανάμεσα στις μπουκιές: Μια ιδιαιτέρως έξυπνη κίνηση, αν δοκιμάζετε διαφορετικά είδη σούσι. Προσέξτε, όμως, να μην το φάτε στην ίδια μπουκιά με το σούσι και να μην καταναλώσετε μεγάλα κομμάτια του με τη μία.
ΜΟΥ ΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΑ;
Του Florian Zeller. Μετάφραση: Νικολέτα Κοτσαηλίδου. Σκηνοθεσία: Σπύρος Παπαδόπουλος. Παίζουν: Σπύρος Παπαδόπουλος, Τάκης Παπαματθαίου, Βάνα Ραμπότα, Νικολέτα Κοτσαηλίδου, Στέλιος Πέτσος. Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς.Κοστούμια: Μάκης Τσέλιος. Μουσική: Παναγιώτης Τσεβάς. Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ

λίγα λόγια για το έργο...

Ο κεντρικός ήρωας έχει ερωτική σχέση με τη γυναίκα του... κολλητού του φίλου. Κι από δω αρχίζει ένα διανοητικό παιχνίδι υψηλών συχνοτήτων με άξονα το ψέμα! Ψέματα έξυπνα, ψέματα χαζά, ψέματα αστεία, ευρηματικά, ψέματα αχρείαστα.... και η αλήθεια κάθεται σε μια γωνιά και κλαίει σαν την «μικρή Ελένη που δεν την παίζουν οι φιλενάδες της»... περιμένοντας να έρθει η ώρα της να «λάμψει». Ναι, αλλά αν λάμψει αυτή, θα σκοτεινιάσουν οι ζωές των ανθρώπων, οι οποίοι μια χαρά τα βόλευαν με τα ψέματα... διότι κακά τα ψέματα, η αλήθεια πονάει!

Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2015

Σκηνές απο την παράσταση'' ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ'' της Αγκάθα Κρίστι.Στο θεατράκι ''ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΛΙΑΠΗΣ'' ΑΠΟ ΤΙς 16 Ιανουαρίου




Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2014

Συρανό Ντε Μπερζεράκ


Στις 17 Οκτωβρίου το Pantheon Theater εγκαινίασε την πρώτη περίοδο της θεατρικής του λειτουργίας, με την μοναδική παράσταση, 

Συρανό Ντε Μπερζεράκ.

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

ART GAMES" ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΜΙΧΑ


Εγκλωβισμένοι σε ένα μικρό, σκοτεινό χώρο, σε έναν απροσδιόριστο χρόνο, ένας άνδρας και μία γυναίκα παίρνουν μέρος καθημερινά σε ένα εξοντωτικό, ανταγωνιστικό παιχνίδι, που βασίζεται σε μία σειρά από δοκιμασίες πάνω σε όλες της μορφές της Τέχνης.


Με αναφορές στα παιχνίδια επιβίωσης, τον Μπέκετ, τα reality shows, τον -καλλιτεχνικό- ανταγωνισμό, τα talent shows, αλλά πάνω από όλα στα στάδια και την αλήθεια μίας σχέσης, μίας ζωής, άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε με πίκρα, οι δύο ήρωες τα βάζουν με μία δύναμη που ίσως τους ξεπερνά...


Μετά την επιτυχή παρουσίασή της στο Art in Art Festival, η χοροθεατρική παράσταση Art Games, επανέρχεται ανανεωμένη στο Θέατρο Δια Δύο από την Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012 και κάθε Τετάρτη.



 

Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

8 και 9 Μαρτίου το 3ο Φεστιβάλ που διοργανώνεται για τη γυναίκα!

Δύο ημέρες αφιερωμένες στη θηλυκή ενέργεια και την πραγματικότητα της ύπαρξής της