Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή που οι μέρες μοιάζουν όλες ίδιες.
Ξυπνάς νωρίς.
Πηγαίνεις στη δουλειά.
Τρέχεις να προλάβεις τις υποχρεώσεις.
Γυρίζεις κουρασμένος στο σπίτι.
Και κάπου εκεί, χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζεις να ξεχνάς ποιος πραγματικά είσαι.
Για πολλά χρόνια έτσι ένιωθα κι εγώ.
Η καθημερινότητα είχε γίνει πιο δυνατή από τα όνειρά μου.
Μέχρι που μια μέρα έπιασα στα χέρια μου λίγες χάντρες.
Δεν ήταν κάτι σπουδαίο.
Δεν είχα κάποιο μεγάλο σχέδιο.
Ήθελα απλώς να δημιουργήσω κάτι όμορφο.
Και τότε κατάλαβα κάτι που δεν είχα συνειδητοποιήσει ποτέ.
Όταν δημιουργείς, σταματάς να σκέφτεσαι μόνο όσα σε βαραίνουν.
Το μυαλό ηρεμεί.
Ο χρόνος κυλά διαφορετικά.
Η ψυχή αναπνέει.
Σιγά σιγά άρχισαν να μπαίνουν στη ζωή μου κι άλλα πράγματα που αγαπούσα.
Τα βιβλία.
Το Bullet Journal.
Η αριθμολογία.
Η αστρολογία.
Κάθε νέο χόμπι δεν ήταν μια υποχρέωση.
Ήταν ένας μικρός δρόμος που με οδηγούσε λίγο πιο κοντά στον εαυτό μου.
Σήμερα δεν μπορώ να πω ότι η ζωή μου είναι τέλεια.
Υπάρχουν ακόμα δυσκολίες.
Υπάρχουν στιγμές που κουράζομαι ή απογοητεύομαι.
Όμως τώρα έχω κάτι που δεν είχα παλιότερα.
Έναν μικρό κόσμο που δημιούργησα με τα χέρια και την καρδιά μου.
Αυτός ο κόσμος είναι η Leonarnta.
Δεν είναι μόνο ένα όνομα.
Είναι η υπενθύμιση ότι, ακόμη και μέσα στις πιο δύσκολες περιόδους, μπορούμε να κρατήσουμε ζωντανή τη δημιουργικότητά μας.
Και ίσως τελικά η δημιουργία να μην αλλάζει μόνο αυτά που φτιάχνουμε.
Ίσως αλλάζει και εμάς τους ίδιους.
Αν διαβάζεις αυτές τις γραμμές και νιώθεις ότι η καθημερινότητα σε έχει παρασύρει, θέλω να σου πω μόνο αυτό:
Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι μεγάλο.
Φύτεψε ένα λουλούδι.
Διάβασε δέκα σελίδες από ένα βιβλίο.
Γράψε δύο σκέψεις σε ένα τετράδιο.
Φτιάξε κάτι με τα χέρια σου.
Κάθε μικρή δημιουργία είναι ένας τρόπος να πεις στον εαυτό σου:
"Είμαι ακόμα εδώ."
Και αυτό, πολλές φορές, είναι η πιο σημαντική αρχή.
🌙 Με αγάπη,
Κλεοπάτρα – Leonarnta
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου